As a result of the demise of the Bizner bank, I have a new bankaccount. So please update your records and send me all your money. Rabobank: 127486658

After another year filled with talks and typing I find myself in the midst of sawdust, tools and plans. I’m on a DIY sabbatical of about seven weeks. Two more to go. And although not every second is enjoyable (falling of the scaffolding comes to mind) there’s a genuine sense of achievement at the end of each day. Slowly but surely what was once a badly redecorated room with lowered ceilings regains its former glory with a few touches of 2010 here and there.

Last november me and Victor Ponten took a roadtrip to Liepaja. The documentary will be up in 2010. Here’s the teaser.

FIAT ADVENTURES | TEASER. from Victor D. Ponten on Vimeo.

I got a call last week from the NOS Journaal op 3 if I could help them with an item on innovation in 2010. Today journalist Harro Brouwer came by for the interview which will be aired tonight at 22.50 on Nederland 3.

As most of my loyal readers know I am smack dab in the middle of the mother of all renovations. We’ve been working on our house for close to three years now. Now in those three years I have learned two very important lessons that go beyond just the world of DIY: 1. You need good tools. The extra money you spend on them will be back in no time by time gained and limbs not cut off. 2. You need good suppliers. People that do what they say, are transparent when it comes to pricing and are willing to listen to you and come up with solutions. Case in point: Maretti. I’m a bit of a convenience freak, so I dreamt of a house with dimmable lights everywhere and more than one place to dim them from. So I found Lutron dimmers I could use and the place to get them was Maretti in Almere. Unfortunately they didn’t work as planned, so Maretti sent someone to do measurements. When he couldn’t find the problem they sent me a DAT-recorder to check if the voltage was ok. Problem found: it wasn’t the dimmers, it was my energy supplier that couldn’t deliver a steady stream. Now what?
Maretti offered to take the dimmers back and suggested I’d try a Jung dimmer that wasn’t as sensitive to spikes in the network. So I ordered those. And guess what: Maretti delivered them free of charge and even took it upon themselves to not charge me the extra costs for these more expensive dimmers.
Thumbs up to Maretti and may you have a fantastic 2010!

Na jarenlang een wat onduidelijke relatie te hebben gehad met mijn bedrijfsnaam is de kogel door de kerk. De naam Gemengd Bedrijf gaat verdwijnen (bieden mag). Vanaf heden ga ik verder onder de naam die mijn ouders me 32 jaar geleden gegeven hebben: Rutger Middendorp. De pay-off ligt nog in de week.

En dat niet alleen: ik heb ook besloten om in het Engels te gaan bloggen. Tot voor kort vond ik dat een beetje overkill, voor die 2,5 buitenlandse vriend. Maar als ik alle vage bekenden, buitenlandse studenten en non-native collegae meetel, klinkt het bijna logisch.

Enkele weken geleden werd ik geinterviewd door Karin Sitalsing voor Volkskrant banen. Het onderwerp: mensen die hun eigen baan verzonnen hebben. Gezien ik een mix ben van art director, creative director, consultant, copywriter, aanjager en spreker, had ze mij uitverkoren voor het artikel. Het deed me vooral deugd dat Harry Cock me zou portretteren, want daar had ik niets dan goede verhalen over gehoord. Het foto en het artikel hieronder: klikken voor hoge resolutie beeld.

Gisteravond hadden wij weer het genoegen een Diner Periodique bij ons thuis te organiseren. Een etentje met mensen die elkaar niet kennen, maar wel iets te vertellen hebben.

Dit keer waren ontwerper Joachim Baan van Another Company, fotograaf Harry Cock, muziekondernemer Ard Boer, hoofd beleidsontwikkeling RO/EZ gemeente Groningen Alfred Kazemier, muzikant/juriste/student Marjan Venema, kunstenaar Hanneke Jaspers en toekomstantropoloog Mare Nieborg te gast. De pompoensoep, stoofvlees, tiramisu en muscat smaakte iedereen goed. En over tafel gingen de situatie in de Gaza-strook, het nut van stedenbanden, kinderschoentjes, hoe kaas gemaakt wordt, hoeveel vrijheid je hebt in je werk en de zin en onzin van powernaps.

Ruim tien jaar geleden vierden wij jaarlijks met een bijzondere vriendenkring 3e kerstdag. Daarbij werden knakworsten gegeten, Bart Smits en Perry Sport filialen bezocht bij wijze van action research en stiekem wisten we allemaal: dit is een bijzondere tijd. Het idee is toen ooit gerezen om een staatsieportret te laten maken. Liefst in olieverf. Dat kwam er niet van en daar heb ik nu nog spijt van.

Vandaar dat toen ik me laatst besefte dat ik me weer midden in een wonderbaarlijk era bevindt, een idee opkwam. Roger Muskee, Cor Giesing en ik vormen een wonderlijk trio dat op de Academie voor Popcultuur lesgeeft en tegelijk zelf hard aan het leren is. We vroegen fotograaf Marije Kuiper een vlaggetje te prikken midden in ons tijdperk met een foto die ons een klein beetje onsterfelijk maakt. Dat hoef je haar geen twee keer te vragen. Ze maakte een fantastische serie. Waarvan hieronder het eerste resultaat.

Eigenlijk zou ik deze zomer een badkamer bouwen, een boek afschrijven, een methode ontwikkelen voor conceptontwikkeling voor HBO hoofdfase en en congres opzetten over de relatie tussen Concept en Ontwerp. Naast mijn reguliere werk uiteraard.

Vreemd genoeg is dat niet gelukt. Dus wie op mijn boek (of mijn badkamer) zit te wachten, moet nog even geduld hebben.